en/of zoek op regio
Vlaanderen BrusselNL|FR

Detail

EUR - Benelux€ 15 Bestellen Live in de Sint-Baafsabdij -
Olla Vogala
Meer info

Een live-registratie (die dateert van eind juni 2012). Een ongemeen boeiende plaat, en dit om verschillende redenen. Zo wordt de originele instrumentale bezetting van de groep aangevuld met drie topzangers : Ludo Vandeau, Soetkin Baptist en Elly Aerden. Deze drie zangers hebben een compleet verschillend timbre en stijl maar zijn stuk voor stuk gewoon 'top'. De muzikanten spelen een minstens even belangrijke rol. De bezetting is ooit meer folk geweest: deze keer geen draailier noch schalmei, wel jazzy koperblazers, zachte strijkers (vooral violen, maar ook een niet zo courante viola da gamba met een bereik dat dat van de cello met gemak overstijgt), subtiele percussie en contrabas, accordeon, mandoline, ud, piano. Een tweede reden die deze plaat zo boeiend maakt, is het thema, Er werd immers samengewerkt met de Syrische muzikant Elias Bachura, en de teksten en composities werden onder andere geïnspireerd door traditionele Syrische muziek (en op gedichten van Geert Cyriel Tavernier). Maar alle uitleg over een boeiende bezetting en een brandend actueel thema ten spijt : bij muziek draait het toch vooral om het kippenvel. En dat is er, van begin tot eind. Zelf beleef ik de muziek als iets minder bombastisch en subtieler dan vroeger, al blijven uitvoeringen met een dergelijke bezetting natuurlijk imposant. De plaat opent donker met 'Le Philtre'. MUSE goes classic. Baptist gebruikt haar stem als een instrument. Hierdoor is de tekst niet altijd even duidelijk verstaanbaar, maar wat een emotie ! 'Saudade' is dan weer uitgesproken jazzy, met een groovende Marc De Maeseneer op baritonsax, begeleid door Florejan Verschueuren op piano, duelerend met zangeres Elly Aerden. 'Macedonia' doet misschien nog 't meest denken aan de 'oude' Olla Vogala, met een eenzame ud in de intro, tot plots het hele orkest invalt. Schitterend gewoon. 'Valse vigilante pour les annulaires qui disent non' begint carnavalesk, maar tegelijk ook wat dissonant. En zo gaat het maar verder. De muziek is gelaagd opgebouwd. Telkens als je denkt een nummer helemaal gehoord te hebben, ontdek je er nog een detail in dat aan je aandacht was ontsnapt. Vandenabeele is werkelijk en meesterlijke arangeur. Het groepsgeluid blijft herkenbaar, maar valt nooit in herhaling. Dit album is zeker een geduchte kandidaat voor 'de beste plaat van 2013'. . (Jåk op folkroddels.be)

Jouw reactie

je moet aangemeld zijn om je reactie achter te laten. Aanmelden kan via deze link